ច្បាប់​ភូមិបាល

ច្បាប់​ភូមិបាល ត្រូវ​បាន​សភា​អនុ័ត​នៅថ្ងៃទី ៣០ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០០១ ដែលមាន​ន័យ​ខ្លឹម​សារ​ដូច​តទៅ៖

បទប្បញ្ញត្តិទូទៅ

  • មាត្រា ១

ច្បាប់នេះមានគោលដៅកំណត់អំពី របបកម្មសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុទាំងឡាយនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ក្នុងគោលបំណងធានាការពារសិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិ និងសិទ្ធិផ្សេងៗទៀត លើអចលនវត្ថុស្របតាមបទប្បញ្ញត្តិនៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ឆ្នាំ១៩៩៣ នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

  • មាត្រា ២

ចាត់ទុកជាអចលនវត្ថុតាមន័យនៃច្បាប់នេះមានអចលនវត្ថុពីកំណើត អចលនវត្ថុពីភ័ព្វវាសនានិងអចលនវត្ថុតាម ការកំណត់របស់ច្បាប់។ ចលនវត្ថុពីកំណើតមានដីធម្មជាតិដូចជាដីព្រៃឈើដីដាំដុះ ដីទុកទំនេររឺមិនអាចដាំដុះ ដីលិច ទឹកដោយទឹកនៅនឹង រឺទឹកហូរ និងសំណង់រឺការរៀបចំទាំងឡាយ ដែលស្ថិតនៅជាប់មួយកន្លែងកើតឡើងដោយអំ ពើរបស់មនុស្ស ហើយមិនអាចរំកិលរឺផ្លាស់ប្ដូរកន្លែងបាន។ អចលនវត្ថុតាមកំណត់របស់ច្បាប់មាន សិទ្ធិភណ្ឌិកទាំង ឡាយលើអចលនវត្ថុនិងចលនវត្ថុទាំងឡាយដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់ជាអចលនវត្ថុ។

  • មាត្រា ៣

ជនគ្រប់រូបត្រូវគោរពទ្រព្យសម្បត្តិរបស់រដ្ឋ និងកម្មសិទ្ធិអែកជនស្របច្បាប់លើអចលនវត្ថុ។ ការគ្រប់គ្រងផ្នែករដ្ឋ បាលសុរិយោដីលើអចលនវត្ថុដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់រដ្ឋនិងការចេញប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិ លើអចលនវត្ថុទូទៅ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ជាសមត្ថកិច្ចរបស់ក្រសួងរៀបចំដែនដីនគរូបនីយកម្ម និងសំណង់។ បទបញ្ជានិងនីតិវិធីនៃការគ្រ ប់គ្រងអចលនវត្ថុដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់រដ្ឋនិងត្រូវកំណត់ដោយអនុក្រឹត្យ ។

ជំពូកទី ១ អំពីគោលការណ៍នៃកម្មសិទ្ធិ

  • មាត្រា ៤

សិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិដែលចែងក្នុងមាត្រា៤៤ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ ១៩៩៣ អនុវត្តទៅលើអចលនវត្ថុទាំងអស់នៃព្រះរាជា ណាចក្រកម្ពុជា តាមលក្ខខណ្ឌដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ៥

គ្មានបុគ្គលណាមួយត្រូវបានគេដកហូត កម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនបានទេ ប្រសិនបើការដកហូតនេះមិនមែនដើម្បីប្រយោជ ន៍សាធារណ។ ការដកហូតត្រូវធ្វើទៅតាមទម្រង់ និងនីតិវិធីបញ្ញត្តិដោយច្បាប់ និងបទបញ្ជាបន្ទាប់ពីបាន ផ្ដល់សំណ ងជាមុនដោយសមរម្យ និងយុត្តិធម៌។

  • មាត្រា ៦

មានតែភាគ:ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ប៉ុណ្ណោះដែលអាចនាំអោយបានកម្មសិទ្ធិ។ រដ្ឋក៏អាចផ្ដល់កម្មសិទ្ធិនៃទ្រព្យជាអចលន វត្ថុដែលជារបស់រដ្ឋក្នុងព្រំដែនជាក់លាក់ដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់នេះដល់រូបវន្តបុគ្គ លរឺនីតិបុគ្គល ដែលមាន សញ្ជាតិជាខ្មែរ។ រាល់ការផ្ទេររឺផ្លាស់ប្ដូរសិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិត្រូវធ្វើឡើងតាមវិធាននៃនីតិរួមនៃការលក់ ការបន្តមរតក ការដូរ រឺប្រទានកម្ម រឺតាមសេចក្ដីសំរេចរបស់តុលាការ។

  • មាត្រា ៧

របបកម្មសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុមុនឆ្នាំ១៩៧៩ មិនត្រូវបានទទួលស្គាល់។

  • មាត្រា ៨

មានតែរូបវន្តបុគ្គល រឺនីតិបុគ្គលដែលមានសញ្ជាតិជាខ្មែរទេទើបមានសិទ្ធិជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ លើដីនៃព្រះរាជាណាច ក្រកម្ពុជា។ អ្នកមានអុបនិស្ស័យ ជាកម្មសិទ្ធិករលើដីនៅកម្ពុជា គឺពលរដ្ឋខ្មែរទាំងអស់ សមូហភាព ដែនដីសាធារណ គ្រឹះ ស្ថានសាធារណសហគមន៍ រឺសមាគមកម្ពុជាសហគ្រាសសាធារណនិងក្រុមហ៊ុនស៊ីវីល រឺពាណិជ្ជកម្មកម្ពុជា និង គ្រប់អង្គការដែលបានទទួលស្គាល់ ដោយច្បាប់ថាជានីតបុគ្គល។ ជនបរទេសដែលបានក្លែងបន្លំប័ណ្ណសញ្ជាតិដើម្បី អោយក្លាយជាកម្មសិទ្ធិករលើដីនៅកម្ពុជា នឹងត្រូវផ្ដន្ទាទោសដូចមានចែងក្នុងមាត្រា២៥១នៃច្បាប់នេះ។ ទ្រព្យដែល បានមកក្នុងលក្ខខណ្ឌនេះត្រូវរឹបអូស យកទុកជាសម្បត្តិរដ្ឋ ដោយរដ្ឋមិនចេញសំណងអោយឡើយ។

  • មាត្រា ៩

ក្រុមហ៊ុនដែលបានចុះលើបញ្ជីនៅកម្ពុជា ហើយដែលមានភាគហ៊ុនចាប់ពី៥១ % ឡើងទៅកាន់កាប់ដោយរូបវន្តបុ គ្គលមានសញ្ជាតិខ្មែរ រឺនីតិបុគ្គលនៃច្បាប់កម្ពុជាអាចជាកម្មសិទ្ធិករនៃទ្រព្យជាដីបាន។ មានតែចំនួនភាគរយនៃប្រា ក់ហ៊ុនដែលមានចែងក្នុងលក្ខន្តិកៈ ក្រុមហ៊ុនប៉ុណ្ណោះទេដែលទទួលយកជាការបាន។ រាល់ការព្រមព្រៀងដែលចុះហ ត្ថលេខាជាលក្ខណអែកជន រវាងអ្នកចូលហ៊ុនទាំងឡាយដែលមានន័យផ្ទុយពីនេះត្រូវទុកជាមោឃ និងគ្មានអានុភាព។ ប្រសិនបើចំនួនភាគរយដែលបានចែងក្នុងលក្ខន្តិក បានប្រែប្រួលបណ្ដាលអោយក្រុមហ៊ុនលែងមាន សញ្ញាតិជាខ្មែរ ក្រុមហ៊ុនមានការតព្វកិច្ចធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរលក្ខន្តិកអោយបានសមស្របតាមស្ថានភាពជាក់ស្ដែង ហើយត្រូវផ្ដល់ពត៌ មានទៅស្ថាប័នមានកាតព្វកិច្ចអំពីការ ប្រែប្រួលនេះដោយ អនុវត្តអោយបានត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ជាធរមាន ។

  • មាត្រា ១០

កម្មសិទ្ធិរបស់បុគ្គលតែម្នាក់ទោះជារូបវន្តបុគ្គលក្ដីរឺ នីតិបុគ្គលក្ដីគឺជាកម្មសិទ្ធិអែកត្តជន ។កម្មសិទ្ធិរបស់បុគ្គលមួយ ក្រុមដែលមានបុព្វសិទ្ធិរៀងៗខ្លួនតាមរយៈច្បាប់ដែលមានប្បញ្ញត្តិអំពីកម្មសិទ្ធិនេះគឺជាកម្មសិទ្ធិសមូហភាព។ កម្មសិ ទ្ធិរបស់បុគ្កលច្រើននាក់ដែលអនុវត្តសិទ្ធិរបស់ខ្លួនដោយ សាមគ្គីគ្នាទៅលើទ្រព្យទាំងមូល គឺកម្មសិទ្ធិអវិភាគ។ កម្ម សិទ្ធិរប ស់បុគ្គលច្រើននាក់ដែលអនុវត្តសិទ្ធិ អែកជនផ្ដាច់មុខលើភាគខ្លះនៃទ្រព្យហើយភាគដទៃទៀតហៅថាភាគ រួមត្រូវដាក់នៅក្រោមបទបញ្ញា នីត្យានុកូល រឺតាមការព្រមព្រៀងគឺសហ-កម្មសិទ្ធិ។ ប្រភេទនៃកម្មសិទ្ធិនីមួយៗ ត្រូ វបានកំណត់ដោយបទប្បញ្ញត្តិដោយឡែករបស់កម្មសិទ្ធិទាំងនោះ។

  • មាត្រា ១១

របបគតិយុត្តនៃកម្មសិទ្ធិអចលនវត្ថុប្រែប្រួលទៅតាម តម្រូវការរបស់សង្គមខ្មែរដូចជា ដីកសិកម្ម ព្រៃឈើ ផ្លូវទឹក ត្រពាំង បឹងបួ រឺធារទឹក ត្រើយសមុទ្រ រឺច្រាំងទន្លេ អចលនវត្ថុក្នុងទីក្រុង និងដីសំរាប់សាងសង់តំបន់អភិវឌ្ឍន៍អុស្សា ហកម្ម។ ច្បាប់ពិសេសត្រូវបំពេញបទប្បញ្ញត្តិទាំងឡាយនៃអត្ថបទច្បាប់នេះរឺ តាំងបដិបញ្ញត្តិដើម្បីរក្សានូវ ការចាំ បាច់ខាងសង្គមកិច្ចការរៀបចំដែនដី និងនគររូបនីយកម្ម។ បទបញ្ជាទាំងឡាយនឹងបញ្ជាក់លំអិតនូវរបបផ្សេងៗ នៃក ម្មសិទ្ធដោយគោរពតាមបទប្បញ្ញត្តិនៃច្បាប់។

ជំពួកទី២ អំពីកម្មសិទ្ធិសាធារណ

  • មាត្រា ១២

រដ្ឋជាកម្មសិទ្ធិករនៃទ្រព្យសម្បត្តិទាំងឡាយក្នុង ដែនដីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលបានចែងក្នុងមាត្រា៥៨នៃរដ្ឋ ធម្មនុញ្ញឆ្នាំ១៩៩៣ និងច្បាប់និទាយាទភាពទាំងអស់ រឺទ្រព្យដែលម្ចាស់ប្រគលអោយរដ្ឋដោយស្ម័គ្រចិត្ត រឺទ្រព្យដែល មិនមែនជាកម្មវត្ថុនៃការយក ធ្វើជារបស់អែកជនតាមច្បាប់ រឺមិនមែនជាទ្រព្យដែលកំពុងកាន់កាប់ជារបស់អែក ជនស្របតាមច្បាប់បទបញ្ញត្តិនៃជំពូកទី៤ នៃច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ១៣

ក្រៅពីរដ្ឋសមូហភាពដែនដីសាធារណ:គ្រឹះស្ថានសាធារណ: និងនីតិបុគ្គលនៃនីតិសាធារណ:ដែលបានទទួល ស្គាល់ ដោយច្បាប់ ថាជានីតិបុគ្កលអាចជាកម្មសិទ្ធិករនៃទ្រព្យជាអចលនវត្ថុក្នុងលក្ខខណ្ឌ ដែលបានកំណត់ក្នុងជំពូកនេះ។

  • មាត្រា ១៤

ទ្រព្យមួយចំនួនរបស់រដ្ឋ រឺរបស់សមូហភាពដែនដីសធារណ ដែលត្រូវបានដាក់នៅក្រោមរបបគតិយុត្ត ពិសេសគឺជា ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរបស់នីតិបុគ្គលសាធារណ។ ទ្រព្យមួយចំនួនទៀតត្រូវគ្រប់គ្រងដូចកម្មសិទ្ធិ អែកជននិងអា ចជាកម្មវត្ថុនៃកិច្ចការជំនួញ គឺជាទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរសប់នីតិបុគ្គលសាធារណ។

  • មាត្រា ១៥

រាប់ចូលក្នុងសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋនិងរបស់នីតិបុគ្គលសាធារណ៖

  • ទ្រព្យទាំងឡាយដែលបង្ហាញនូវការកើតឡើងពីធម្មជាតិដូចជា ព្រៃឈើ ផ្លូវទឹកដែល នាវា រឺក្បូនចេញចូលបានបណ្ដែតបាន បឹងធម្មជាតិ ច្រាំងទន្លេ ដែលនាវា រឺ​ក្បូន​ចេញ​ចូល​​បាន បណ្ដែតបាន និងត្រើយសមុទ្រ។
  • ទ្រព្យទាំងឡាយដែលជាកម្មវត្ថុនៃការរៀបចំពិសេសសម្រាប់ប្រយោជន៍ទូទៅដូចជាតីរឋាន កំពង់ផែ ផ្លូវដែកស្ថានីយរថភ្លើងនិងព្រលានយន្តហោះ។
  • ទ្រព្យទាំងឡាយដែលត្រូវបានដាកអោយប្រើប្រាស់ជាសាធារណ:តាមស្ថានភាពកំណើតរឺក្រោយពីបានរៀបចំដូចជា ផ្លូវថ្នល់ ផ្លូវលំ ផ្លូវរទេះ ផ្លូវដើរ សួន​ច្បារ​និង​ឧទ្យាន​សាធារណ:​និងដីចំណី។
  • ទ្រព្យទាំងឡាយដែលត្រូវបានដាក់អោយដំណើរការសំរាប់សេវាសាធារណដូចជាសាលារៀន រឺអគារសិក្សាសាធារណអគាររដ្ឋបាល មន្ទីពេទ្យសាធារណទាំងឡាយ
  • ទ្រព្យទាំងឡាយដែលបង្កើតជាដែនបំរុងធម្មជាតិការពារដោយច្បាប់
  • បេតិកភណ្ឌបុរាណវិទ្យា វប្បធម៌និងប្រវត្តិសាស្រ្ត
  • អចលនវត្ថុជាព្រះរាជទ្រព្យដែលមិនមែនជាទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់ព្រះរាជវរង្សានុវង្ស។ អចលនវត្ថុជាព្រះរាជទ្រព្យត្រូវបាន ចាត់​ចែង​ដោយ​ព្រះមហាក្សត្រ​កំពុង​គ្រង​រាជ្យ​​។
  • មាត្រា ១៦

ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋមិនអាចលក់ដូរបានឡើយហើយ កម្មសិទ្ធិនៃទ្រព្យទាំងនោះមិនអាចកំណត់អាជ្ញាយុ កាលបានទេ។ ទ្រព្យសម្បត្តិសាធាណ:របស់រដ្ឋ មិនអាចឋិតនៅក្រោមការកាន់កាប់ដោយលទ្ធកម្មពិសេសនៃជំពូក ទី៤ នៃច្បាប់នេះបានទេ។ ប៉ុន្តែទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរបស់រដ្ឋអាចជាកម្មវត្ថុនៃការអនុញ្ញាតអោយកាន់កាប់ រឺប្រើ ប្រាស់ជាបណ្ដោះ អសន្នមិនទៀងហើយអាចដកហូតវិញបានបើមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចបង់ពន្ធផ្សេងៗ លើកលែង តែបានអនុញ្ញាតតាមជំពូកទី៣ នៃច្បាប់នេះ។ ការអនុញ្ញាតទាំងនេះមិនអាចប្រែក្លាយទៅជាកម្មសិទ្ធិ រឺជាសិទ្ធិនៃភ ណ្ឌិកជាប្រយោជន៍ដល់អ្នកកាន់កាប់ទ្រព្យទាំងនោះបានឡើយ។ ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរបស់រដ្ឋ នៅពេលបាត់បង់ ផលប្រយោជន៍សាធារណអាចត្រូវចាត់បញ្ចូលជាទ្រព្យ សម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋតាមរយច្បាប់អនុបយោគ។

  • មាត្រា ១៧

ទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋនិងនីតិបុគ្គលសាធារណ អាចជាកម្មវត្ថុនៃការលក់ការដូរ ការបែងចែករឺការផ្ទេរសិទ្ធិ តាមការកំណត់ដោយច្បាប់។ ទ្រព្យទាំងនោះអាចផ្ដល់អោយតាមរយភតិសន្យា និងជាកម្មវត្ថុនៃកិច្ចសន្យាដែលបាន ធ្វើឡើងត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់។ លក្ខខណ្ឌទាំងឡាយនិងនីតិវិធីនៃការលក់និងគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋ និង របស់នីតិបុគ្គលសាធារណ នឹងកំណត់ដោយអនុក្រឹត្យ។ គ្មានការលក់ណាមួយអាចត្រូវបានសម្រេចដោយគ្មាន អនុក្រឹត្យនេះឡើយ។ ដីជាទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋអាចជាកម្មវត្ថុនៃសម្បទាន ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមានចែងក្នុង ជំពូកទី៥នៃច្បាប់នេះ។ គ្មានការចាប់យកដីតាមទំនើងចិត្តណាមួយ អាចកើតឡើងទៅលើទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរប ស់រដ្ឋ រឺរបស់នីតិបុគ្គលសាធារណបានឡើយ ចាប់ពីច្បាប់នេះចូលជាធរមាន ទោះបីស្របនឹងជំពូកទី៤ នៃច្បាប់នេះ ក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែដីទំនេរនៃទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋ អាចត្រូវបានបែងចែកទៅអោយបុគ្គលដែលត្រូវការដីក្នុង គោលដៅសង្គមកិច្ចតាមលក្ខខណ្ឌដែលបានកំណត់ដោយអនុក្រឹត្យ។

  • មាត្រា ១៨

ត្រូវទុកជាមោឃ:និងគ្មានអនុភាព ហើយមិនអាចត្រូវបានធ្វើនិយ័តកម្ម ទោះតាមរូបភាពណាក៏ដោយនូវ៖

  • រាល់ការចូលកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋ និងរបស់នីតិបុគ្គលសាធារណ និងរាល់ការបំប្លែងការកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋទៅជាសិទ្ធិកម្មសិទ្ធិ ទោះ​បី​ការកាន់កាប់និងការបំប្លែង នេះកើត​មាននៅពេលណាក៏ដោយ ដែលមិនស្របតាម លិខិត បទដ្ឋាន គតិយុត្ត និងវិធីដែលបានកំណត់ កន្លងមក
  • រាល់ការបំប្លែងទៅជាសិទ្ធិកម្មសិទ្ធិនៃដីសម្បទាន ទោះជាការបំប្លែងនោះកើតឡើងមុនពេលច្បាប់នេះចូលជាធរមានក៏ដោយលើក លែង​តែ​សម្បទាន​ដែល​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ប្រយោជន៍​សង្គម
  • រាល់សម្បទានមិនស្របនិងបញ្ញត្តិទាំងទាំងឡាយនៃជំពូកទី៥
  • រាល់ការចូលកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិអែកជនរបស់រដ្ឋទោះ ជាតាមរូបភាពណាក៏ដោយដែលបានកើតឡើងក្រោយច្បាប់នេះចូលជាធរមាន ។
  • មាត្រា ១៩

បុគ្គលទាំងឡាយដែលមានប័ណ្ណ រឺមានថ្សានភាពជាក់ស្ដែងឋិត នៅក្រោមអិទ្ធិពលនៃមាត្រា១៨ នៃច្បាប់នេះមិន អាចទាមទារសំណងទូទាត់ រឺសាហ៊ុយសំរាប់ការថែទាំរឺ ការរៀបចំដែលបានធ្វើនៅលើអចលនវត្ថុដែលបានកាន់ កាប់ដោយខុសច្បាប់បានឡើយ។ លទ្ធកម្មណាមួយដោយខុសច្បាប់ និងដោយចេតនា រឺ ដោយបោកប្រាស់លើទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋ របស់នីតិបុគ្គល សាធារណ:ត្រូវផ្ដន្ទាទោសដូចមានចែងក្នុងមាត្រា២៥៩ នៃច្បាប់នេះ។​ ចំពោះការកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណ: ដែល​បណ្ដាល​អោយ​ខូច​ខាត​រឺ​ធ្វើ​អោយ​យឺតយ៉ាវដល់ការងារដែលជា ប្រយោជន៍ទូទៅពិសេស ចំពោះការកាន់កាប់ដីចំណីផ្លូវកំរិតទោសនឹងត្រូវកំណត់ជាទ្វេ។ ក្នុងគ្រប់ករណីបើជនល្មើ សមិនបញ្ឈប់ការកាន់កាប់របស់ខ្លួនក្នុងរយពេលដែលបានកំណត់ដោយ អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចទេអាជ្ញាធរអាចដំ ណើរការបណ្ដេញជនល្មើសចេញ ។

ជំពួកទឺ៣ អំពីកម្មសិទ្ធិរបស់សមូហភាព

ផ្នែកទី១ អំពីអចលនវត្ថុរបស់រត្ត

  • មាត្រា ២០

អចលនវត្ថុជាដីនិងជាសំណង់ដែលមាននៅក្នុង និងក្រៅបរិវេណវត្តអារាមនៃព្រះពុទ្ធសាសនាជាបេតិកភ័ណ្ឌប្រើប្រា ស់ក្រោមការថែទាំរបស់គណកម្មការវត្ត។

  • មាត្រា ២១

អចលនវត្ថុរបស់វត្តមិនអាចលក់ដូររឺធ្វើអំណោយហើយគ្មានកំណត់អាជ្ញាយុកាលឡើយ ។ អចលនវត្ថុរបស់ វត្តអា ចជួលរឺប្រវាស់ បានតែផលទុនដែលបានមកពីការជួល រឺប្រវាស់នេះត្រូវ ទុកសំរាប់តែកិច្ចការក្នុងសាសនាប៉ុណ្ណោះ។ កិច្ចការពារទ្រព្យទាំងនេះត្រូវធានាដោយតំណាងកម្មការវត្ត។ នីតិវិធីនៃការជ្រើសរើសគណកម្មការ និងតំណាងដើ ម្បីការពារផលប្រយោជន៏វត្តត្រូវកំណត់ដោយប្រកាសរបស់ក្រសួងធម្មការនិងសាសនា។

  • មាត្រា ២២

ទីកន្លែងសក្ការបូជានិងទ្រព្យសម្បត្តិនៃជំនឿសាសនាដទៃទៀតមិនស្ថិតក្រោមរបបដែលមានបញ្ញត្តិ ក្នុងមាត្រា២០ និងមាត្រា២១ នៃច្បាប់នេះឡើយ។ ទ្រព្យទាំងនោះត្រូវគ្រង់គ្រងដោយសមាគមនៃសាសនិកដែលបង្កើតឡើងទៅ តាមបញ្ញត្តិនៃច្បាប់ ។

ផ្នែកទី២ អំពីអចលនវត្ថុរបស់សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច

  • មាត្រា ២៣

សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច គឺជាក្រុមមនុស្សដែលរស់ នៅលើដែនដីព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលសមាជិកទាំង អស់បង្ហាញ នូវការអែកភាពនៃជាតិពន្ធុសង្គមវប្បធម៌ និងសេដ្ឋកិច្ចប្រតិបត្តិរបៀបរស់នៅតាមប្រពៃណី និង ដាំដុះ លើដីដែលខ្លួនកាន់កាប់ទៅតាម ក្បួនខ្នាតទំនៀម ទំលាប់នៃការប្រើប្រាស់ជាសមូហភាព។ ក្នុងពេលរង់ចាំការកំណ ត់ខាងផ្លូវច្បាប់នូវលក្ខន្តិក:របស់សហគមន៍ ក្រុមដែលមានជាក់ស្ដែងមកទល់បច្ចុប្បន្ន នេះនឹងបន្តគ្រង់គ្រងសហគម ន៍ និងអចលនវត្ថុរបស់ខ្លួនតាមប្រពៃណីហើយត្រូវអនុវត្តតាមបញ្ញត្តិនៃច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ២៤

ចាត់ទុកជាសមាជិក នៃសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចដែលអាចទទួលគុណប្រយោជន៍បីការធានាសិទ្ធិ និងការការ ពារដែលរៀបចំឡើងដោយច្បាប់នេះរាល់បុគ្គលដែលឆ្លើយតបទៅ នឹងលក្ខន:វិនិច្ឆ័យនៃជាតិពន្ធុ អំពីវប្បធម៌ និង សង្គមរបស់សហមន៍ដែលទទួលស្គាល់ដោយមតិភាគច្រើន នៃសមាជិកដទៃទៀតនិងដោយព្រមទទួលនូវសាមគ្គីភា ពនិងភាពចំណុះដែលនាំអោយមានការចូលក្នុងសហគមន៍។

  • មាត្រា ២៥

ដីសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច គឺជាដីទាំងអស់ដែលសហគមន៍បានរៀបចំនិវេសនដ្ឋាននិងប្រកបរបរ កសិកម្មប្រ ពៃណី។ ដីសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចមិនមែនមានតែដីដែលបានដាំដុះជាក់ស្ដែងនោះទេ ប៉ុន្តែមានដីបំរុងចាំបាច់ ក្នុងការដូរវេនដំណាំ ថែមទៀតដែលតំរូវទៅតាមរបៀបទាញយកផលដែលធ្លាប់ធ្វើក្លនងមក ហើយត្រូវបានទទួល ស្គាល់ដោយអាជ្ញាធររដ្ឋបាល។ ការវាស់វែងនិងការកំណត់ព្រំប្រទល់ នៃអចលនវត្ថុរបស់សហគមន៍ទាំងនោះត្រូវកំ ណត់ទៅតាមស្ថានភាពជាក់ស្ដែងដូចដែលបាន អះអាងដោយសហគមន៍ ដោយមានការព្រមព្រៀងពីអ្នកជិតខាងនិង ដែលបានកំណត់តាមនីតិវិធីក្នុងមាតិកាទី៦ នៃច្បាប់នេះនិងអនុក្រឹត្យពាក់ព័ន្ធ។

  • មាត្រា ២៦

កម្មសិទ្ធិនៃអចលនវត្ថុដែល បានចែងក្នុងមាត្រា២៥ ត្រូវបានផ្ដល់ដោយរដ្ឋជូនសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចជាកម្ម សិទ្ធិសមូហភាព។ កម្មសិទ្ធិសមូហភាពរួមមានរាល់សិទ្ធិ និងការការពារកម្មសិទ្ធិដូចកម្មសិទ្ធិអែកជនដែរ។ ប៉ុន្តែសហ គមន៍នោះគ្មានសិទ្ធិចាត់ចែងនូវចំណែកណាមួយនៃកម្មសិទ្ធិសមូហភាពដែលជាទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរបស់រដ្ឋអោ យទៅបុគ្គល រឺក្រុមណាមួយបានឡើយ។ ការអនុវត្តនូវសិទ្ធិជាកម្មសិទ្ធិជាកម្មសិទ្ធិទាក់ទងនឹងអចលនវត្ថុរបស់សហ គមន៍និងលក្ខខណ្ឌជាក់លាក់ នៃការប្រើប្រាស់ដីត្រូវស្ថិតនៅក្រោមការទទួលខុសត្រូវរបស់អាជ្ញាធរប្រពៃណីនិងត្រូ វដាក់អោយនៅក្រោមច្បាប់នៃការអនុវត្តទូទៅទាក់ ទង់នឹងអចលនវត្ថុដូចជាច្បាប់ការពារបរិស្ថានជាដើម។ បញ្ញត្តិ នៃមាត្រានេះមិនមែនជាអុបសគ្គដល់សកម្មភាពការងារ របស់រដ្ឋដែលជាតម្រូវការនៃផលប្រយោជន៍ជាតិតម្រូវកា រជាបន្ទាន់របស់ជាតិឡើយ ។

  • មាត្រា ២៧

ដើម្បីសម្រួលការវិវត្តន៍វប្បធម៌ សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមនៃសមាជិកសហគមន៍ជន ជាតិដើមភាគតិចនិងដើម្បីអនុញ្ញាត អោយពួកគេបានចេញដោយសេរីពីសហគមន៍រឺរួចផុតពីការបង្ខិតបង្ខំសិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិអែកត្តជនអាចនឹងត្រូវផ្ទេរជាពិ សេសអោយពួកគេបានលើចំណែក សមស្របមួយនៃដីដែលប្រើដោយសហគមន៍ ប៉ុន្តែចំណែកនៃដីដែលជាកម្ម វត្ថុនៃការយកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិអែកជននោះមិនអាចជាដីដែលចូលក្នុងនិយមន័យទូទៅនៃទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរប ស់រដ្ឋទេ។

  • មាត្រា ២៨

គ្មានអាជ្ញាធរណាមួយក្រៅពីសហគមន៍ អាចទទួលបានសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចបានឡើយ។

មាតិកាទី ២ អំពីលទ្ធកម្មនៃកម្មសិទ្ធិ

ជំពូកទី ៤ អំពីការបង្កើតឡើងវិញនូវកម្មសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុតាមលទ្ធកម្មពិសេសនៃភោគ:

  • មាត្រា ២៩

ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបង្កើតឡើងវិញនូវកម្មសិទ្ធិ លើអចលនវត្ថុនៅកម្ពុជាក្រោយសម័យមាន វិបត្តិពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ ឆ្នាំ ១៩៧៩ ដោយមិនចំណុះទៅនឹងវិធានទូទៅនៃអាជ្ញាយុកាល ស្ដីពីកម្មសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុភោគនៃអចលនវត្ថុដែ លត្រូវបានទទួល ស្គាល់ចាប់ ពីឆ្នាំ ១៩៨៩ អាចបង្កើតជាពិសេសនូវសិទ្ធិភណ្ឌិកលើ អចលនវត្ថុនិងនាំទៅដល់លទ្ធក ម្មនៃកម្មសិទ្ធិដោយកាន់កាប់ទ្រព្យក្នុងលក្ខខណ្ឌ ដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់នេះ។ ការចូលកាន់កាប់ភោគត្រូវបញ្ច ប់នៅពេលដែលច្បាប់នេះចូលជាធរមាន។

  • មាត្រា ៣០

បុគ្គលទាំងឡាយដែលបាននអាស្រ័យផលនៃភោគ:ដោយសន្តិវិធី និងមិនមានការជំទាស់ចាប់ពី៥(ប្រាំ)ឆ្នាំយ៉ាងតិចគិ តមកដល់កាលបរិច្ឆេទនៃ ការប្រកាសអោយប្រើច្បាប់នេះលើអចលនវត្ថុដែលមានលក្ខនត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ក្នុង ការកាន់កាប់ជាអែកជនមានសិទ្ធិស្នើសុំប័ណ្ណ កម្មសិទ្ធិស្ថាពរ។ ក្នុងករណីមានការជំទាស់ដល់ការផ្ដល់ប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិ ស្ថាពរនេះអ្នកតវ៉ាត្រូវយកភស្តុតាងមកបញ្ជាក់ថាខ្លួនអែងផ្ទាល់បានបំពេញ លក្ខខណ្ឌនៃភោគដោយសន្តិវិធី និងមិន មានការជំទាស់ចាប់ពី៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំនៅលើអចលនវត្ថុដែលមានទំនាស់ រឺយកភស្តុតាងដែល ថាខ្លួនបានទិញអចលនវត្ថុនោះពីភោគីដើមរឺ ពីសិទ្ធិវន្ត ស្របច្បាប់ រឺ អ្នកទទួលផ្ទេរកម្មសិទ្ធិរឺពីសន្តតិជនរបស់ខ្លួន ។

  • មាត្រា ៣១

បុគ្គលដែលបានអាស្រ័យផលនៃភោគ:កន្លងមក គិតមកដល់កាលបរិច្ឆេទ ដែលច្បាប់នេះចូលជាធរមានប្រសិន បើបានបំពេញគ្រប់គ្រាន់ នូវលក្ខខណ្ឌទាំងឡាយ ក្នុងការក្លាយទៅជាកម្មសិទ្ធិករអាច ត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយអាជ្ញា ធរមានសមត្ថកិច្ចអោយបន្ថែមរយពេលកាន់កាប់ភោគរបស់ខ្លួនរហូតគ្រប់រយ:ពេលស្របច្បាប់៥(ប្រាំ)ឆ្នាំនិងបាន ប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិស្ថាពរ។ ការអនុញ្ញាតអោយបន្តរយពេលមិនអាចត្រូវបានបដិសេធ ដោយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចឡើ យប្រសិនបើភោគ:បានមក ដោយសន្តិ វិធីនិងមិនមានជំទាស់។ អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចដែលបដិសេធដោយរំលោភ នូវការអនុញ្ញាតអោយបន្តរយពេលត្រូវទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះមុខច្បាប់។ ការទទួលស្គាល់ដោយភាពលោភ ដោយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចនូវភោគដែលមិនបំពេញ លក្ខខណ្ឌនៃច្បាប់ត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ និងគ្មានអនុភាព។ អាជ្ញាធរដែលបានទទួលស្គាល់ដោយរំលោភនេះត្រូវទទួលខុសត្រូវដោយផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះមុខច្បាប់។

  • មាត្រា ៣២

អចលនវត្ថុទាំងឡាយដែលមិនអាចក្លាយទៅជាកម្មសិទ្ធិនៃអ្នកកាន់ កាប់ស្របតាមច្បាប់នេះក្នុងករណីភោគី បំពេ ញមិនបាននូវលក្ខខណ្ឌនៃច្បាប់ដោយហេតុមកពីលក្ខណសម្បត្តិរបស់ខ្លួនជាភោគីកេងបន្លំ រឺដោយអិរិយាបថរបស់ ខ្លួនជាភោគីដែលលួចលាក់នឹងច្បាប់ រឺដែលមិនចេញមុខ រឺជាភោគីដោយប្រើហឹង្សា។ អចលនវត្ថុនោះត្រូវទុកជា សម្បត្តិរដ្ឋហើយមិនអាចអោយជនណាចូលកាន់កាប់ជាភោគីថ្មី សំរាប់លទ្ធកម្មនៃកម្មសិទ្ធិក្នុងលក្ខខណ្ឌជំពូកនេះបា នឡើយ ។

  • មាត្រា ៣៣

ក្នុងករណីមានការដកហូតអចលនវត្ថុ របស់នីតិបុគ្គលសាធារណ រឺរបស់បុគ្គលអែកជនដោយគ្មានប័ណ្ណប្រសិនបើ គ្មានបណ្ដឹងតាមទារ ពីភោគីស្របច្បាប់នៃអចលនវត្ថុដែលបានដកហូត។ បណ្ដឹងទាមទារនេះមានរយពេល៣ (បី) ឆ្នាំបាច់ពីថ្ងៃដែលរដ្ឋប្រកាសដកហូត ។

  • មាត្រា ៣៤

អ្នកកាន់កាប់ថ្មីលើអចលនវត្ថុ របស់នីតិបុគ្គលសាធារណរឺរបស់បុគ្គលអែកជនដោយគ្មានប័ណ្ណក្រោយច្បាប់នេះចូ លជាធរមាន ត្រូវចាត់ទុកជាអ្នកកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់ ហើយត្រូវទទួលទោសដូចមានចែងក្នុងមាត្រា២៥៩ នៃ ច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ៣៥

មានតែអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចក្នុងនាមរដ្ឋ និងនីតិបុគ្គលសាធារណប៉ុណ្ណោះដែល អាចអោយអ្នកកាន់កាប់អចលន វត្ថុគ្មានប័ណ្ណ រឺមិនគ្រប់គ្រាន់ចាកចេញពីទីតាំងអចលនវត្ថុនោះ។ សាមញ្ញជនរឺអាជ្ញាធរដែលមិនតាំងនាមរដ្ឋរឺ នីតិបុ គ្គលសាធារណគ្មានសមត្ថកិច្ចដេញអ្នកកាន់កាប់ដោយសន្តិភាពមានប័ណ្ណត្រឹម ត្រូវដោយប្រើកម្លាំងបានឡើយ។ កា រដេញអាចធ្វើបានតែតាមការបង្គាប់របស់តុលាការ យោងតាមបណ្ដឹងរបស់បុគ្គល ដែលបានប្ដឹង ទាមទារទ្រព្យ។តុ លាការត្រូវពិនិត្យបញ្ជាក់រូបភាព ប្រភពកាលបរិច្ឆេទ និងលក្ខខណ្ឌទាំងឡាយនៃប័ណ្ណដែលបានបង្ហាញ។ តុលាការ មិនអាចប្រកែកក្នុងការបង្គាប់អោយចាកចេញដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់បុគ្គលដែលបង្ហាញប័ណ្ណត្រឹមត្រូវ និងពេញ លេញរបស់សុរិយោដីបានឡើយ ។

  • មាត្រា ៣៦

បើវិធានការបណ្ដេញចេញ បង្គាប់ដោយតុលាការអាចបណ្ដាលអោយមានភាពវឹកវរ រឺមានផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរដល់ស ង្គម អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចអាចសុំព្យួរការអនុវត្តន៍ជាបណ្ដោះអាសន្នបាន។

  • មាត្រា ៣៧

លទ្ធកម្មនៃកម្មសិទ្ធិលើអចលនវត្ថុភោគអាចស្រេចបាន ចំពោះតែគុណប្រយោជន៍ដល់បុគ្គលដែលបានកាន់កាប់អ ចលនវត្ថុស្របតាមលក្ខខណ្ឌនៃច្បាប់នេះ។ លទ្ធកម្មនេះមិនអាចជាគុណប្រយោជន៍ដល់ភោគីកេងបន្លំឡើយ ។

  • មាត្រា ៣៨

ដើម្បីក្លាយទៅជាកម្មសិទ្ធិអចលនវត្ថុបាន លុះត្រាភោគនោះត្រូវបានកាន់កាប់ដោយពិតប្រាដកគ្មានហិង្សា ដឹងលឺជា សាធារណគ្មានអាក់ខាននិងដោយសុចរិត។ ភោគីត្រូវកាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយពិតប្រាកដគឺថា ភោគីទោះកាន់កា ប់ដោយខ្លួនអែងក្ដី អោយអ្នកដទៃធ្វើអោយក្ដី ត្រូវកាន់កាប់អោយឃើញ ថាការនោះប្រាកដជាធ្វើដើម្បីខ្លួនក្នុងគោ លដៅខ្លួនជាភោគីយ៉ាងផ្ដាច់មុខ កុំអោយឃើញថាការដែលធ្វើនោះគឺធ្វើដោយសារសិទ្ធិណាមួយផ្សេងទៅវិញ។ ប្រ សិនបើភោគីពិតប្រាកដមិនចេញមុខ នៅពីក្រោយភោគីមិនពិតប្រាកដភោគីនោះមិនអាចទាមទារប័ណ្ណភោគដើម្បី ធ្វើលទ្ធកម្មទៅជាកម្មសិទ្ធិបានឡើយ។ ភោគនោះត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ ។ ភោគីត្រូវកាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយគ្មាន ហិង្សាគឺថា ភោគដែលបានមកដោយហិង្សាមិនទុកជាភោគត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែបើកាលណាគេប្រើ ហិង្សាក្នុងពេលមានតតិយជនអិតសិទ្ធិសោះមកដណ្ដើមនោះ ហិង្សាគ្មានអិទ្ធិពលអ្វីទៅលើភោគដែលគេបានដោយ សន្តិភាពតាំងពីដើមមកទេ ។ ភោគីត្រូវកាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយដឹងលឺ ជាសាធារណ គឺថាភោគីត្រូវកាន់កាប់ដោ យអិតលាក់បិទបាំងអ្នកទាំងពួងដែលចង់តវ៉ា អំពីសិទ្ធិរបស់ខ្លួនលើវត្ថុនោះនឹងបានដឹងលឺឃើញមិនខាន។ ភោគីត្រូវ កាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយគ្មានអាក់ខាន គឺថាភោគីត្រូវធ្វើនូវកិច្ចការផងទាំងពួងតាមធម្មតាជាប្រក្រតី ក្នុងរយពេល ចាំបាច់នៃការទាមទារលទ្ធកម្ម កម្មសិទ្ធិ។ ការអាក់ខានក្នុងរយ:ពេលខ្លីរឺបោះបង់ទុកអោយនៅទំនេរដើម្បីអោយមា នជីជាតិឡើងវិញមិនមែនជា អុបសគ្គដល់លទ្ធកម្ម កម្មសិទ្ធិនោះទេ ។ ភោគីត្រូវកាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយសុចរិត គឺថា ភោគីមិនដឹងពីសិទ្ធិជាយថាហេតុរបស់តតិយជនលើវត្ថុដែលកំពុងកាន់កាប់នោះសោះ។

  • មាត្រា ៣៩

ក្នុងការរង់ចាំដើម្បីអោយបានទៅជាកម្មសិទ្ធិពេញលេញ ភោគដែលស្របតាមបញ្ញត្តិនៃច្បាប់នេះបង្កើតបានជាសិទ្ធិ ភណ្ឌិកលើអចលនវត្ថុ។ ភោគៈនេះអាចជាកម្មវត្ថុនៃការផ្លាស់ប្ដូរផ្ទេរសិទ្ធិ រឺជាកម្មវត្ថុនៃកិច្ចការជំនួញ។

  • មាត្រា ៤០

ក្នុងការរង់ចាំការរៀបចំឡើងវិញនូវប្លង់សុរិយោដី និង សៀវភៅគោលបញ្ជីដី អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចត្រូវបន្តចេញ ប័ណ្ណសំគាល់សិទ្ធិកាន់កាប់អចលនវត្ថុចំពោះភោគដែលមានកន្លងមក មុនច្បាប់នេះចូលជាធរមាន។ ប័ណ្ណសំគាល់ សិទ្ធិនេះអាចនឹងបង្កើតបានប័ណ្ណស្ថាពរនៃកម្មសិទ្ធិដែលមានលក្ខណមិនអាចតវ៉ាបានលុះត្រាតែគ្មានការជំទាស់នៅ ពេលបង្កើតសៀវភៅគោលបញ្ជីដី។ ក្នុងករណីមានការជំទាស់ទាមទារការកំណត់ថានរណា ជាភោគីស្របច្បាប់នៃ អចលនវត្ថុនោះត្រូវផ្អែកលើការស៊ើបអង្កេតបន្ថែម នូវរាល់ភស្តុតាងដែលពាក់ព័ន្ធទាំងអស់។ ប័ណ្ណសំគាល់សិទ្ធិកា ន់កាប់អលចនវត្ថុ គឺជាភស្តុតាងមួយប៉ុន្តែមិនអាចកំណត់តែអែកអែងបានទេ។

  • មាត្រា ៤១

ត្រូវហាមឃាត់ការចេញប័ណ្ណសំគាល់សិទ្ធិកាន់អចលនវត្ថុ ដែលមិនអាចយកធ្វើជារបស់អែកជនបានរឺដែលមិនបាន កាន់កាប់តាម ខណ្ឌស្របច្បាប់។

  • មាត្រា ៤២

បុគ្គលទាំងឡាយដែលមិនបានចុះបញ្ជីភោគ:ស្របច្បា់របស់ខ្លួន ដោយហេតុមិនបានដឹងរឺដោយធ្វេសប្រហែសអ្នក នោះនៅតែមានសិទ្ធិ ត្រូវបានការពារតាមអំណាចនៃមាត្រា២៩ មាត្រា៣០ និងមាត្រា៣១ នៃច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ៤៣

ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋមិនអាចជាលទ្ធកម្មកម្មសិទ្ធិបានឡើយ ទោះក្នុងករណីណាក៏ដោយ។ស្ថានភាពនៃអ្ន កកាន់កាប់ទ្រប្យសម្បត្តិសាធារណ:របស់រដ្ឋនៅតែមិនទៀងទាត់និងខុសច្បាប់ដដែល ប្រសិនជាស្ថានភាពនោះមិន កើតចេញពីការអនុញ្ញាតតាមបែបផែនដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់ទេនោះ។ បុគ្គលកាន់កាប់ខុសច្បាប់គ្មានសិទ្ធិ ទាមទារសំណងសំរាប់ចំណាយលើការងារនិងការកែលំអដែលខ្លួនបានធ្វើនៅលើអចលនវត្ថុនោះឡើយ។

  • មាត្រា ៤៤

ប័ណ្ណរឺអែកសារសំគាល់សិទ្ធិកាន់កាប់អចលនវត្ថុ ជាទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណរបស់រដ្ឋ រឺរបស់នីតិបុគ្គលសាធារណដែ លចេញដោយអាជ្ញាធរ មានសមត្ថកិច្ចអោយដល់បុគ្គលអែកជន ត្រូវទុកជាមោឃនិងគ្មានតម្លៃគតិយុត្ត។ ភ្នាក់ងារ ដែលចេញប័ណ្ណ អែកសារសំគាល់សិទ្ធិកាន់កាប់នេះត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់ទាំងខាងស៊ីវិលនិងព្រហ្មទ ណ្ឌ។ អាជ្ញាធរដែលព្រងើយកន្តើយចំពោះការរំលោភខុសច្បាប់តាមរបៀបនេះ ដែលខ្លួនបានដឹងចាត់ទុកជាអ្នករួម គំនិតហើយត្រូវទទួលទោសដូចគ្នានឹងចារីដែរ។

  • មាត្រា ៤៥

ក្នុងករណីដែលអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចមិនព្រមចេញប័ណ្ណសគាល់សិទ្ធិកាន់កាប់អចលនវត្ថុដល់អ្នកកាន់កាប់ អចល នវត្ថុនោះ អាចធ្វើពាក្យប្ដឹងទៅក្រសួងរៀបចំដែនដីនគរូបនីយកម្ម និងសំណង់។

  • មាត្រា ៤៦

ការចេញប័ណ្ណសំគាល់សិទ្ធិកាន់កាប់អចលនវត្ថុដោយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច អោយបុគ្គលក្រៅពីភោគីពិតប្រាកដ ដែលបានកាន់កាប់អចលនវត្ថុ គឺជាបទល្មើសដែលត្រូវទទួលទោសតាមបញ្ញត្តិនៃមាត្រា២៦១ នៃច្បាប់នេះ។

  • មាត្រា ៤៧

វិវាទរវាងភោគីចំពោះអចលនវត្ថុមួយ នឹងត្រូវដាក់អោយធ្វើការស៊ើបអង្កេតនិងដោះស្រាយតាមនីតិវិធីដែលបានកំ ណត់។ លទ្ធផលនៃការស៊ើបអង្កេត ត្រូវដាក់ជូនគណកម្មការសុរិយោដីដែលបង្កើតឡើង នៅក្រសួងរៀបចំដែនដី នគរូបនីយកម្ម និងសំណង់។ គណកម្មការនេះត្រូវធ្វើសេចក្ដីសំរេចលើបដិវាទកម្មនោះ។ ក្នុងករណីមិនសុខចិត្តគូរវិ វាទអាចប្ដឹងទៅតុលាការបាន។ ការរៀបចំនិង ការប្រព្រឹត្តទៅនៃគណកម្មការនេះត្រូវកំណត់ដោយអនុក្រឹត្យ។

មាតិកាទី ២ អំពីលទ្ធកម្មនៃកម្មសិទ្ធិ

ជំពូកទឺ៥ អំពីសម្បទានដី

  • មាត្រា ៤៨

សម្បទានដីជាសិទ្ធិស្របច្បាប់ដែលបានចែងក្នុងអែកសារគតិយុត្ត ចេញដោយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចតាម អំណាច ឆន្ទានុសិទ្ធិ អោយរូបវន្តបុគ្គល រឺក្រុមមនុស្សដើម្បីកាន់កាប់ដី និងប្រើប្រាស់សិទ្ធិលើដីនោះតាមការកំណត់នៃច្បាប់ នេះ។

  • មាត្រា ៤៩

សម្បទានដីត្រូវឆ្លើយតបទៅនឹងប្រយោជន៍សង្គម រឺទៅនឹងប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច។ សម្បទានដីឆ្លើយតបទៅនឹងប្រ យោជន៍សង្គម អនុញ្ញាតអោយអ្នកទទួលប្រយោជន៍ រៀបចំដើម្បីសង់លំនៅឋានរឺនិងដាំដំណាំនៅលើដីដែលជាកម្ម សិទ្ធិរបស់រដ្ឋដើម្បីធានាការចិញ្ចឹមជីវិត។ សម្បទានដីត្រូវឆ្លើយតបទៅនឹងប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច អនុញ្ញាតអោយអ្នក ទទួលប្រយោជន៍កាប់ឆ្ការ ទាញយកផលធ្វើអាជីវកម្មក អុសស្សាហកម្មលើដីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

  • មាត្រា ៥០

សម្បទានអាចមានរូបភាពផ្សេងទៀតដូចជាការអនុញ្ញាតអោយប្រើប្រាស់ រៀបចំ រឺធ្វើអាជីកម្មដីដែលជាទ្រព្យស ម្បត្តិរបស់រដ្ឋទោះជាភ្ជាប់ រឺមិនភ្ជាប់ទៅនឹងការបំពេញសេវាសាធារណ ក៏ដោយមានជាអាទិ៍សម្បទានរ៉ែ សម្បទាន ព្រលានយន្តហោះ សម្បទានរៀបចំតំបន់អុស្សាហកម្ម សម្បទាននេសាទ។ សម្បទានទាំងនេះមិនឋិត នៅក្រោមប ទបញ្ញត្តិនៃច្បាប់នេះទេ ។

  • មាត្រា ៥១

សម្បទានដីអាចប្រគល់អោយដោយ អិតគិតថ្លៃទេលើកលែងតែសម្បទាន ឆ្លើយតបទៅនឹងប្រយោជន៍សង្គមដែ លប្រគល់អោយគ្រួសារក្រីក្រសំរាប់តាំងទីលំនៅ រឺនិងដាំដំណាំចិញ្ចឹមជីវិត ។

  • មាត្រា ៥២

សម្បទានដីអាចបង្កើតបានតែសិទ្ធិក្នុងរយពេល មួយជាកំណត់តាមកិច្ចសន្យាដែលបានបង្កើតសម្បទាននោះស្រប តាមបញ្ញត្តិនៃច្បាប់នេះ។ សម្បទានដីមិនអាចឈានដល់ការបង្កើតនូវសិទ្ធិ ជាកម្មសិទ្ធិលើដីដែលបានផ្ដល់ជាសម្ប ទានជាប្រយោជន៍ដល់សាមីជននោះទេ លើកលែងតែចំពោះសម្បទានដែលឆ្លើយតបទៅ នឹងប្រយោជន៍សង្គម។

  • មាត្រា ៥៣

សម្បទានដីមិនអាចកើតចេញពីស្ថានភាពកាន់កាប់ដីជាក់ស្ដែងបានទេ។ សម្បទានដីត្រូវសំអាងលើលិខិតគតិយុត្ត ជាក់លាក់ ដែលបានចេញមុនការកាន់កាប់ដីដោយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចគឺរដ្ឋ រឺសមូហភាពដែនដីសាធារណ រឺគ្រឹះ ស្ថានសាធារណដែលជាកម្មសិទ្ធិករនៃដីដែលត្រូវបានផ្ដល់ជាសម្បទាន។ សម្បទានត្រូវតែចុះបញ្ជីនៅក្រសួងរៀបចំ ដែនដីនគរូបនីយកម្មនិងសំណង់។

  • មាត្រា ៥៤

សម្បទានដីត្រូវមានលក្ខខណ្ឌ។ សម្បទានត្រូវតែអនុលោមទៅតាមបទប្�

នៅមានត…………

បានចុះផ្សាយក្នុង ច្បាប់​ភូមិបាល. Leave a Comment »

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: